Domino-Effect

Onze projectdragers ontwikkelen een behandeling die een enzym (ELP3) blokkeert dat cruciaal is voor de groei en weerstand van kankercellen. De werking ervan zal een dubbel effect hebben: de zelfvernietiging van tumorcellen ÉN de activering van ons immuunsysteem om ze uit te schakelen.

Om zich snel te ontwikkelen en behandelingen te weerstaan, produceren kankercellen massaal bepaalde eiwitten.
In het hart van deze dynamiek speelt een enzym (ELP3) een doorslaggevende rol. Beeldend voorgesteld levert het de olie die nodig is om de tandwielen van de tumormachine op volle toeren te laten draaien en aanvallen te overleven.
Ook kankerstamcellen, die aan de basis liggen van terugval, zijn in het bijzonder afhankelijk van deze ELP3-enzymen om van vorm te veranderen, zich te verplaatsen, aan het immuunsysteem te ontsnappen en behandelingen te weerstaan.

DOMINO-effect 1

De molecule die door onze projectdragers wordt ontwikkeld, zal werken door dit enzym te blokkeren.
Dit verstoort de productie van groei- en resistentie-eiwitten zodanig dat de verzwakte kankercellen zichzelf vernietigen.

DOMINO-effect 2

De blokkades dwingen kankercellen om signalen op hun oppervlak uit te zenden. Dit trekt verschillende “soldaten” van ons immuunsysteem aan (T-lymfocyten maar ook NK-cellen), die hen aanvallen en elimineren.

In eerste instantie zal de molecule worden ontwikkeld tegen melanomen (stadium III en IV) om de optimale en verdraagbare dosis van de behandeling te bepalen.
Daarna zal ze zich met name richten op colorectale kankers, waarvan de terugvalpercentages zeer hoog zijn (30 tot 40% binnen 3 jaar).